Op huizenjacht

Dinsdagavond, vroeg gestopt op het werk en naar Mortsel geraced, want daar staat ons droomhuis: aangename rijwoning in rustige buurt, grote ramen, ... en dat alles voor een schappelijk bedrag.

Zoals gebruikelijk worden we ontvangen door de immo-man die de cursus positivisme naar een nieuw hoogtepunt verheft. De restanten piepschuim tegen het plafond in de garage veranderen al snel in "volledige vloerisolatie", de half-ingestorte dakgoot heeft "een likje verf" nodig en de tuin met vijver wordt plots groot genoeg om een containerschip in aan te meren en het niet te zien vanuit de woonkamer.

Dat de verwarmingsketel vermoedelijk ingehuldigd werd door de afgevaardigde van Willem van Oranje is geen probleem: in tegendeel "die oude ketels zijn niet kapot te krijgen". Het hevige mazoutgeurtje krijg je er gratis bij, "gezellig".

De huidige eigenaars hielden ook van hout en omdat kastjes en deuren nu éénmaal vaker van hout zijn, hadden ze na rijp beraad besloten om hun woning uit te breiden met een houten gedeelte en dit over de onvolprezen afstand van 1m20. Zo werd de stevige spouwmuur in één klap vervangen door 15 mm dik dennenhout voorzien van een "erg gezellig" likje verf. Wat je dan kon doen met deze leuke uitbouw was ons een volledig raadsel. Vermoedelijk vonden katten het leuk, want ook daar waren alle nutsvoorzieningen voor aangelegd: elke deur is voorzien van een praktisch katteluikje en naast de trap stond een katten glijbaan, aan de muur een kattenladder. Ongetwijfeld hebben we het kattenbad en de katten-internetkiosk gemist.

Volgende keer beter...

We leven nog!

Wat schrijf je na meer dan een jaar digitale stilte? We zijn afgelopen zomer op vakantie geweest maar daarover verslag uitbrengen zou makkelijk kunnen bestempeld worden als "vijgen na Pasen". Vorige week zijn we naar Budapest geweest. Een heel fijn verblijf bij een ex-collega van Erik, haar man en twee kindjes.

Van Budapest - november 2010

Onze meest recente uitstap ging richting Lillo, gisterenmiddag omstreeks 15u beslisten we Antwerpen eens van een andere kant te bekijken. Een succes. Al is het dorp slechts enkel huizen groot en ligt het er verlaten bij in november, het plaatselijke havenclubhuis voorzag ons toch van erwtensoep en een pintje voor we de terugweg aanvatte. Na een lichte heenweg, verkenden we het havengebied ook in het donker.

Van Lillo